BAGHDAD — This is what victory in the war in Iraq was supposed to look like: Fifteen million Iraqis voting in free and fair (largely) elections, emerging from their polling stations with their purple-stained fingers in an atmosphere that was free (largely) of intimidation or violence.
Skip to next paragraph
Related
Times Topics: Iraq | Iraq Elections
Special Section: The Reach of War
Enlarge This Image
Agence France-Presse — Getty Images

EMBOLDENED Iran has been pursuing nuclear and rocket programs.

When Iraq’s regional elections were held last weekend, that was indeed the scene. What’s more, when the results were announced, it became clear that parties promising security and national unity, led by Prime Minister Nuri Kamal al-Maliki’s bloc, had fared better than exclusively sectarian ones that until recently seemed bent on sundering the country.

The elections again raised hopes that a stable, democratic Iraq was emerging from the calamity of six years of war, an outcome that could hasten the departure of the remaining 140,000 American troops, as President Obama suggested in his congratulatory calls to Iraqi leaders.

But there are other measures of victory in Iraq, and so at this, yet another hinge in Iraq’s tortured history, it seems a fair time to ask: Has the war enhanced American strategic interests in the troubled Middle East, as President Bush and the other champions of the war long argued would happen?

The answer really is no, or at least not yet.

The overthrow of Saddam Hussein, whatever the underlying motivation, certainly removed a potential threat to American interests, but a bird’s-eye view as the sixth anniversary of the war approaches shows that the Middle East remains as troubling and turbulent as ever. Whatever gains Iraq has brought have to be measured alongside the costs, the casualties and the consequences to America’s standing in the region.

“We are not necessarily weaker,” said Marina Ottaway, director of Middle Eastern affairs for the Carnegie Endowment for International Peace and an author of “Beyond the Facade: Political Reform in the Arab World.” “But,” she added, “after all these years and the money that we’ve spent, I’m not sure we’re coming out in a stronger strategic position.”

Indeed, Afghanistan has spiraled deeper into insurgency, perhaps irreversibly, as Pakistan stumbles toward chaos. The democratizing example Iraq was to have set has yet to show itself in countries like Egypt, Saudi Arabia, Jordan and Syria, while American influence over them has suffered in ways that will take years to repair.

And then there is Iran. America’s nemesis for the past three decades has emerged as the Muslim Middle East’s unrivaled power, punctuating its ambitions and capabilities with the launch last week of a satellite into space. Its nuclear ambitions appear undiminished, as does its patronage of Hamas in Gaza and Hezbollah in Lebanon, making the Israeli-Palestinian conflict seem as intractable as ever.

“The collapse of Iraq — the army, the government — created a huge gap in security in the region,” said Mustafa Alani, a security analyst at the Gulf Research Center in Dubai, reflecting a broadly held worry among Sunni-dominated governments. “And Iran emerged, by default, as the power in the region.” Before American troops unseated him, Saddam Hussein, though isolated and crippled militarily, had been a comforting buffer to Iran, in the view of most of the Arab world.

What recent events like the elections have done is remove Iraq from the top of the list of crises Mr. Obama’s new administration has to tackle, and that alone might count for something.

Well before last year’s election in the United States, President Bush’s aides repeatedly said their goal was to make sure that Iraq would not be the first problem on the new president’s desk.

Now, it turns out, Iraq may have been pushed farther down on the list than they imagined. When Mr. Obama granted his first extended interview as president — to Al Arabiya, the satellite news channel based in the United Arab Emirates — he barely mentioned Iraq at all. In fact, he conspicuously omitted Iraq as he offered “a hand of friendship” in what he pledged would be a holistic push for regional peace.

“I do think that it is impossible for us to think only in terms of the Palestinian-Israeli conflict and not think in terms of what’s happening with Syria or Iran or Lebanon or Afghanistan and Pakistan,” he said.

As a new president, Mr. Obama has a new chance to refocus American strategy. Iraq’s contribution to that, if it has any, would be to become stable enough that an overstretched American military can free up forces to counter the Taliban’s resurgence in Afghanistan. There, the Obama administration has pledged up to 30,000 additional troops, even as the president’s envoys redouble diplomatic efforts in the region.

“With the Bush administration gone, the Obama administration is sending signals it is willing to start a dialogue” among the region’s leaders, Ms. Ottaway said. “And with Iraq seemingly more stable, it is possible that there could be some strategic progress.”

The still unanswerable question is what kind of Iraq the last American troops will leave behind.

Mr. Maliki is himself the leader of a Shiite sectarian party, but his crackdown on Shiite militias last year — followed by the provincial elections — has somewhat diminished fears, both here and in the United States, that Iran would dictate Iraq’s internal politics and external diplomacy. In fact, an emerging sense of Iraqi nationalism — which is acute among Sunnis, who deeply distrust Iranian influence — could restore Iraq’s historic role in the region as a bulwark against Shiite and Persian expansion.

Mr. Maliki, who lived in exile in Iran, is no longer perceived as a weak leader purely beholden to Iran. And Iran, at least for now, appears to have scaled back its overt attempts to undermine the nascent Iraqi government by supplying insurgent groups.

“There is the growing self-sufficiency and sovereignty of Iraq, whose leaders, including Iraqi Shia, have shown they do not intend for the new, post-Saddam Iraq to become a satrapy of its neighbor to the east,” Mr. Obama’s holdover defense secretary, Robert M. Gates, told Congress last month.

That does not mean that Iraq will become a satrapy of the United States either. As Iraqis become more assertive and self-confident, it seems far more likely that it will drift beyond a purely American-dominated foreign policy.

In last year’s negotiations over a new security agreement, for example, Iraq extracted concessions on political, economic and military control that President Bush had once opposed. Anti-Americanism also remains a potent force among the political parties that did well in the elections.

And Iraq might use its oil to draw itself closer to other powers craving access, from Russia to China to Iran. When Iraq begins signing deals for new oil fields later this year, American companies may not dominate the bidding, as critics of the war, and some defenders of it, once thought they would.

“I think the Americans are going too far to think that Iraq will emerge as a major ally in the region,” Mr. Alani of the Gulf Research Center said.

For the foreseeable future, Iraq will be preoccupied with consolidating political control and rebuilding its economy, shattered after six years of war and decades of repression before that. It remains fragile, with insurgencies still flaring in several provinces and internal rivalries (involving the Kurds in the north, especially) threatening to undo the progress already made. The provincial elections are only a preview of national elections later this year, when the stakes will be higher.

The war is not yet over, but the American part of it is not what it once was. Given the alternatives, today’s Iraq might be the best strategic outcome the United States can hope for.
More Articles in Week in Review » A version of this article appeared in print on February 8, 2009, on page WK1 of the New York edition.
Click here to enjoy the convenience of home delivery of The Times for less than $1 a day.
Past Coverage

* Clinton Tries to Reassure a State Dept. in Transition (February 5, 2009)
* As Iraq Tries to Oust Blackwater, U.S. Lines Up Other Security Options (January 30, 2009)
* On Iraq, Obama Seeks Common Ground With Military on Plan for Withdrawal (January 29, 2009)
* U.S. Envoy Opposes Rapid Troop Exit in Iraq (January 23, 2009)

L'Irak
Automatically translated into French thanks to WorldLingo


BAGDAD - est c'à ce que la victoire dans la guerre en Irak a été censée ressembler : Quinze millions d'Irakiens votant dans (en grande partie) des élections libres et justes, émergeant de leurs stations de vote avec leurs doigts pourpre-souillés dans une atmosphère qui était exempte (en grande partie) d'intimidation ou de violence.
Saut pour diviser en paragraphes après
des matières
relatives de périodes : L'Irak | Section spéciale
d'élections de l'Irak : L'extension de la guerre
agrandissent cette image
Agence France-Presse - Getty Iran

ENCOURAGÉ par images a été poursuite nucléaire et programmes de fusée.

Quand les élections régionales de l'Irak ont été jugées le week-end passé, c'était en effet la scène. Ce qui est plus, quand les résultats ont été annoncés, il est apparu clairement que les parties promettant la sécurité et l'unité nationale, menées par le bloc d'Al-Maliki's de Nuri Kamal de premier ministre, ont eu mieux qu'exclusivement sectaires allé qui ont jusque récemment semblé coudés sur disjoindre le pays.

Les élections ont encore suscité des espoirs que l'Irak stable et démocratique émergeait de la calamité de six ans de guerre, des résultats qui pourraient accélérer le départ des 140.000 troupes américaines restantes, comme Président Obama suggérés dans ses appels de félicitations aux chefs irakiens.

Mais il y a d'autres mesures de victoire en Irak, et ainsi à ceci, encore une autre charnière dans l'histoire torturée de l'Irak, ce semble un temps juste pour demander : La guerre a-t-elle augmenté des intérêts stratégiques d'Américain dans le Moyen-Orient préoccupé, comme Président Bush et les autres champions de la guerre longtemps discutée se produiraient-ils ?

La réponse est vraiment non, ou au moins pas encore.

Le renversement de Saddam Hussein, celui qui la motivation fondamentale, certainement enlevée une menace potentielle sur des intérêts américains, mais une vue d'oiseau-oeil comme sixième anniversaire de la guerre approche des expositions que le Moyen-Orient reste comme préoccupant et turbulent en tant que jamais. Quelque gains l'Irak ait apportés doivent être mesurés à côté des coûts, des accidents et des conséquences à la position de l'Amérique dans la région.

« Nous ne sommes pas nécessairement plus faibles, » a dit la marina Ottaway, directeur du milieu - affaires orientales pour la dotation de Carnegie pour la paix internationale et un auteur de « au delà de la façade : Réforme politique dans le monde arabe. » « Mais, » elle a ajouté, « après toutes ces années et l'argent que nous avons dépensé, je ne suis pas sûr nous viens dehors en plus forte position stratégique.  »

En effet, l'Afghanistan a plus profond développé en spirales dans l'insurrection, peut-être irréversiblement, car le Pakistan trébuche vers le chaos. L'exemple démocratisant Irak était d'avoir placé a se montrer encore dans les pays comme l'Egypte, l'Arabie Saoudite, la Jordanie et la Syrie, alors que l'influence américaine au-dessus de elles a souffert des manières qui prendront des années à la réparation.

Et alors il y a de l'Iran. La Némésis de l'Amérique pour les dernières trois décennies a émergé comme le Moyen-Orient musulman unrivaled la puissance, ponctuant ses ambitions et possibilités avec le lancement la semaine dernière d'un satellite dans l'espace. Ses ambitions nucléaires semblent non diminuées, de même que son patronage de Hamas dans Gaza et de Hezbollah au Liban, faisant le conflit Israelo-Palestinien semblez aussi insurmontable que jamais.

« L'effondrement de l'Irak - l'armée, le gouvernement - a créé un espace énorme dans la sécurité dans la région, » a dit Mustafa Alani, un analyste de valeurs mobilières au centre de recherches de Golfe à Dubaï, reflétant un souci largement tenu parmi des gouvernements Sunni-dominés. « Et l'Iran a émergé, par défaut, comme puissance dans la région. » Devant les troupes américaines déplacées lui, Saddam Hussein, bien que d'isolement et estropié militairement, avait été un amortisseur de soulagement en Iran, selon l'opinion de la majeure partie du monde arabe.

Quels événements récents comme les élections ont fait est enlèvent l'Irak du dessus de la liste de M. de crises. La nouvelle administration d'Obama doit aborder, et ce seul compte de force pour quelque chose.

Bien avant l'élection de l'année dernière aux Etats-Unis, les aides du Président Bush à plusieurs reprises dits leur but devaient s'assurer que l'Irak ne serait pas le premier problème sur du nouveau le bureau président.

Maintenant, il s'avère, l'Irak a pu avoir été bas plus lointain poussé sur la liste qu'ils ont imaginé. Quand M. Obama a accordé sa première entrevue prolongée pendant que le président - à Al Arabiya, le canal satellite de nouvelles basé aux Emirats Arabes Unis - il mentionnait à peine l'Irak du tout. En fait, il a clairement omis l'Irak pendant qu'il offrait « une main de l'amitié » dans ce qu'il a mis en gage serait une poussée holistique pour la paix régionale.

« Je pense qu'il est impossible pour que nous pensent seulement en termes de conflit Palestinien-Israélien et ne pas penser en termes de ce qui se produit avec la Syrie ou l'Iran ou le Liban ou l'Afghanistan et le Pakistan, » il a dit.

En tant que nouveau président, M. Obama a une nouvelle chance de refocaliser la stratégie américaine. La contribution de l'Irak à celle, si elle en a, serait de devenir assez stable que des militaires américains surétendus peuvent libérer vers le haut des forces pour parer la réapparition du Taliban en Afghanistan. Là, l'administration d'Obama a mis en gage jusqu'à 30.000 troupes additionnelles, même pendant que les délégués du président redoublent des efforts diplomatiques dans la région.

« Avec l'administration de Bush allée, l'administration d'Obama envoie des signaux qu'il est disposé de commencer un dialogue » parmi les chefs de la région, mme. Ottaway dit. « Et avec l'Irak apparemment plus stable, il est possible qu'il pourrait y avoir du progrès stratégique.  »

Est la question irréfutable encore ce qu'aimable à l'Irak les dernières troupes américaines laisseront.

M. Maliki est lui-même le chef d'une partie sectaire shiite, mais son resserrement sur les milices shiites l'année dernière - suivi des élections provinciales - a légèrement diminué des craintes, ici et aux Etats-Unis, que l'Iran dicterait la politique interne et la diplomatie externe de l'Irak. En fait, un sens naissant du nationalisme irakien - qui est aigu parmi les Sunnite, qui méfieent profondément de l'influence iranienne - pourrait reconstituer le rôle historique de l'Irak dans la région comme rempart contre l'expansion shiite et persane.

M. Maliki, qui a vécu dans l'exil en Iran, n'est plus perçu en tant que chef faible purement redevable en Iran. Et l'Iran, au moins pour maintenant, semble avoir mesuré en arrière ses tentatives manifestes de miner le gouvernement irakien naissant en fournissant les groupes insurgés.

« Il y a l'autoapprovisionnement et la souveraineté croissants de l'Irak, dont les chefs, y compris Shia irakien, ont montré qu'ils ne prévoient pas pour que le nouveau, d'après-Saddam Irak devienne un satrapy de son voisin à l'est, » M. Secrétaire de la défense du maintien d'Obama, Robert M. Portes, dites le congrès le mois dernier.

Cela ne signifie pas que l'Irak deviendra un satrapy des Etats-Unis l'un ou l'autre. Pendant que les Irakiens deviennent plus autoritaires et pleins d'assurance, il semble bien plus probable qu'il dérive au delà d'une politique étrangère purement Américain-dominée.

Dans les négociations de l'année dernière au-dessus d'un nouvel accord de sécurité, par exemple, l'Irak a extrait des concessions sur la commande politique, économique et militaire à la laquelle le Président Bush s'était par le passé opposée. L'Anti-Américanisme demeure également une force efficace parmi les parties politiques qui ont bien fait dans les élections.

Et l'Irak pourrait employer son huile pour se tirer plus près d'autres puissances implorant l'accès, de Russie vers la Chine en Iran. Quand l'Irak commence à signer des affaires pour de nouveaux gisements de pétrole à la fin de cette année, les compagnies américaines peuvent ne pas dominer offrir, comme critiques de la guerre, et quelques défenseurs de elle, une fois que pensée qu'ils.

« Je pense que les Américains vont trop loin penser que l'Irak émergera en tant qu'allié important dans la région, » M. Alani du centre de recherches de Golfe dit.

Pour l'avenir, l'Irak sera préoccupé avec consolider la commande politique et reconstruire son économie, brisée après six ans de guerre et décennies de répression avant cela. Il reste fragile, avec des insurrections évasant toujours dans plusieurs provinces et rivalités internes (faisant participer les Kurdes dans le nord, en particulier) menaçant de défaire le progrès déjà accompli. Les élections provinciales sont seulement une prévision des élections nationales à la fin de cette année, quand les enjeux seront plus hauts.

La guerre non encore plus de, mais la partie américaine de elle n'est pas ce qui était par le passé il. Etant donné les solutions de rechange, l'Irak d'aujourd'hui pourrait être les meilleurs résultats stratégiques que les Etats-Unis peuvent espérer pour.
Plus d'articles en semaine dans la revue » une version de cet article sont parus dans la copie le 8 février 2009, à la page WK1 de l'édition de New York.
Cliquez ici pour apprécier la convenance de la livraison à domicile des temps pour moins de $1 par jour.
Après l'assurance

* Essais de Clinton pour rassurer un service d'état. dans la transition (le 5 février 2009)
* Comme l'Irak essaye d'évincer Blackwater, les États-Unis Aligne d'autres options de sécurité (le 30 janvier 2009)
* Sur l'Irak, Obama cherche la terre commune avec des militaires sur le plan pour le retrait (le 29 janvier 2009)
* Les États-Unis Le délégué s'oppose à la sortie rapide de troupe en Irak (le 23 janvier 2009)

Iraq
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo


BAGDAD - esto es lo que fue supuesta la victoria en la guerra en Iraq para parecer: Quince millones de iraquíes que votan en (en gran parte) las elecciones libres y justas, emergiendo de sus estaciones de la interrogación con sus dedos púrpura-manchados en una atmósfera que estaba libre (en gran parte) de la intimidación o de la violencia.
Salto para dividir en párrafos después
asuntos
relacionados de las épocas: Iraq | Sección especial
de las elecciones de Iraq: El alcance de la guerra
agranda esta imagen
Agence Francia-Presse - Getty Irán

EMBOLDENED las imágenes ha sido el perseguir nuclear y programas del cohete.

Cuando las elecciones regionales de Iraq fueron celebradas el fin de semana pasado, ésa era de hecho la escena. Cuál es más, cuando los resultados fueron anunciados, llegó a estar claro que los partidos que prometían la seguridad y la unidad nacional, conducidas por el bloque del al-Maliki's de Nuri Kamal del primer ministro, tenían mejor que exclusivamente sectarian idos que hasta hace poco tiempo se parecían doblados en sundering el país.

Las elecciones levantaron otra vez las esperanzas que un Iraq estable, democrático emergía de la calamidad de seis años de la guerra, un resultado que podría acelerar la salida de las 140.000 tropas americanas restantes, como presidente Obama sugerido en sus llamadas congratulatory a los líderes iraquíes.

Pero hay otras medidas de la victoria en Iraq, y así que en esto, otra bisagra en la historia torturada de Iraq, se parece un rato justo de pedir: ¿La guerra ha realzado intereses estratégicos del americano en el Medio Oriente preocupado, como presidente Bush y los otros campeones de la guerra discutida de largo sucederían?

La respuesta realmente es no, o por lo menos no todavía.

El derrocamiento de Saddam Hussein, lo que la motivación subyacente, ciertamente quitada una amenaza potencial a los intereses americanos, pero una opinión del pájaro-ojo como el sexto aniversario de la guerra acerca a demostraciones que el Oriente Medio permanece como preocupando y turbulento como siempre. Cualesquiera aumentos Iraq ha traído tienen que ser medidos junto a los costes, a las muertes y a las consecuencias a la situación de América en la región.

“No somos necesariamente más débiles,” dijo el Marina Ottaway, director de los asuntos medio-orientales para la dotación de Carnegie para la paz internacional y un autor de “más allá de la fachada: Reforma política en el mundo árabe.” “Pero,” ella agregó, “después de todos estos años y el dinero que hemos pasado, no soy seguro nosotros estoy viniendo hacia fuera en una posición estratégica más fuerte. ”

De hecho, Afganistán tiene más profundo torcida en espiral en la insurrección, quizás irreversible, pues Paquistán tropieza hacia caos. El ejemplo democratizing Iraq era haber fijado tiene todavía demostrarse en países como Egipto, la Arabia Saudita, Jordania y Siria, mientras que la influencia americana sobre ellos ha sufrido de las maneras que llevarán años la reparación.

Y entonces hay Irán. Némesis de América para las últimas tres décadas ha emergido como el Medio Oriente musulmán unrivaled energía, puntuando sus ambiciones y capacidades con el lanzamiento la semana pasada de un satélite en espacio. Sus ambiciones nucleares aparecen no disminuídas, al igual que su patrocinio de Hamas en Gaza y de Hezbollah en Líbano, haciendo el conflicto Israelí-Palestino parézcase tan insuperable como siempre.

“El derrumbamiento de Iraq - el ejército, el gobierno - creó un boquete enorme en seguridad en la región,” dijo Mustafa Alani, analista de seguridad en el centro de investigación del golfo en Dubai, reflejando una preocupación ampliamente llevada a cabo entre gobiernos Sunni-dominados. “E Irán emergió, por defecto, como la energía en la región.” Ante las tropas americanas quitadas el puesto le, Saddam Hussein, aunque aislado y lisiado militar, había sido un almacenador intermediario confortante a Irán, según la opinión la mayor parte de del mundo árabe.

Qué acontecimientos recientes como las elecciones han hecho es quita Iraq de la tapa de la lista de Sr. de las crisis. La nueva administración de Obama tiene que abordar, y esa cuenta sola de la fuerza para algo.

Bien antes de la elección del año pasado en los Estados Unidos, los ayudantes de presidente Bush dichos su meta debían en varias ocasiones cerciorarse de que Iraq no sería el primer problema en el escritorio del nuevo presidente.

Ahora, resulta, Iraq pudo haber sido llanura más lejana empujada en la lista que se imaginaban. Cuando Sr. Obama concedió su primera entrevista ampliada mientras que el presidente - al Al Arabiya, el canal basado en los satélites de las noticias basado en los emiratos árabes unidos - él mencionó apenas Iraq en todos. De hecho, él visible omitió Iraq mientras que él ofreció “una mano de la amistad” en lo que él prometió sería un empuje holístico para la paz regional.

“Pienso que es imposible que pensemos solamente en términos de conflicto Palestino-Israelí y no pensar en términos de qué está sucediendo con Siria o Irán o Líbano o Afganistán y Paquistán,” él dijo.

Como nuevo presidente, Sr. Obama tiene una nueva ocasión a la estrategia del americano del refocus. La contribución de Iraq a ésa, si tiene cualesquiera, sería llegar a ser bastante estable que los militares americanos estirados demasiado pueden liberar para arriba fuerzas para contradecir el resurgimiento del Taliban en Afganistán. Allí, la administración de Obama ha prometido a hasta 30.000 tropas adicionales, así como los envoys del presidente redobla esfuerzos diplomáticos en la región.

“Con la administración de Bush ida, la administración de Obama está enviando las señales que está dispuesto a comenzar un diálogo” entre los líderes de la región, ms Ottaway dicho. “Y con Iraq aparentemente más estable, es posible que podría haber un cierto progreso estratégico. ”

La pregunta unanswerable inmóvil es lo que bueno de Iraq dejarán las tropas americanas pasadas detrás.

Sr. Maliki es sí mismo el líder de un partido sectarian shiita, pero su medida enérgica en las milicias shiitas - seguido por las elecciones provinciales - ha disminuido el año pasado algo miedos, aquí y en los Estados Unidos, que Irán dictaría la política interna y la diplomacia externa de Iraq. De hecho, un sentido que emerge del nacionalismo iraquí - que es agudo entre Sunnis, que desconfianza profundamente influencia iraní - podría restaurar el papel histórico de Iraq en la región como baluarte contra la extensión shiita y persa.

Sr. Maliki, que vivió en exilio en Irán, se percibe no más mientras que un líder débil beholden puramente a Irán. E Irán, por lo menos para ahora, aparece haber escalado detrás sus tentativas abiertas de minar el gobierno iraquí naciente proveyendo a grupos insurgentes.

“Hay la autosuficiencia y la soberanía cada vez mayor de Iraq, que líderes, incluyendo Shia iraquí, han demostrado que no piensan para el nuevo, poste-Saddam Iraq a hacer una satrapía de su vecino al este,” Sr. Secretaria de la defensa del mantenimiento de Obama, Roberto M. Puertas, dichas congreso el mes pasado.

Eso no significa que Iraq se convertirá en una satrapía de los Estados Unidos cualquiera. Mientras que los iraquíes hacen más asertivos y seguros de sí mismo, se parece lejos más probable que mandile más allá de una política extranjera puramente Americano-dominada.

En las negociaciones del año pasado sobre un nuevo acuerdo de seguridad, por ejemplo, Iraq extrajo concesiones en el control político, económico y militar que presidente Bush había opuesto una vez. El Contra-Americanism también sigue siendo una fuerza potente entre los partidos políticos que hicieron bien en las elecciones.

E Iraq pudo utilizar su aceite para dibujarse más cercano a otras energías que anhelaban el acceso, de Rusia a China a Irán. Cuando Iraq comienza a firmar los repartos para los nuevos yacimientos de petróleo a finales de este año, las compañías americanas pueden no dominar a hacer una oferta, como críticos de la guerra, y a algunos defensores de ella, una vez que pensamiento que.

“Pienso que los americanos van demasiado lejos a pensar que Iraq emergerá como aliado importante en la región,” a Sr. Alani del centro de investigación del golfo dijo.

Para el futuro próximo, Iraq será preocupado con la consolidación de control político y la reconstrucción de su economía, rota después de seis años de la guerra y de décadas de la represión antes eso. Sigue siendo frágil, con las insurrecciones todavía señalando por medio de luces en varias provincias y rivalidades internas (que implican a los Kurds en el norte, especialmente) amenazando deshacer el progreso hecho ya. Las elecciones provinciales son solamente una inspección previo de elecciones nacionales a finales de este año, cuando las estacas serán más altas.

La guerra no todavía encima, pero la parte americana de ella no es cuáles era una vez. Dado los alternativas, Iraq de hoy pudo ser el mejor resultado estratégico que los Estados Unidos pueden esperar.
Más artículos en semana en la revisión” una versión de este artículo aparecieron en la impresión el 8 de febrero de 2009, en la página WK1 de la edición de Nueva York.
Chasque aquí para gozar de la conveniencia del servicio a domicilio de los tiempos para menos de $1 por día.
Más allá de cobertura

* Intentos de Clinton para tranquilizar un departamento del estado. en la transición (el 5 de febrero de 2009)
* Como Iraq intenta expulsar Blackwater, los E.E.U.U. Alinea otras opciones de la seguridad (el 30 de enero de 2009)
* En Iraq, Obama busca la tierra común con militares en el plan para el retiro (el 29 de enero de 2009)
* Los E.E.U.U. El enviado opone la salida rápida de la tropa en Iraq (el 23 de enero de 2009)

Irak
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo


BAGDAD - questo è a che cosa la vittoria nella guerra in Irak è stata supposta per assomigliare: Quindici milione Iracheni che votano (in gran parte) nelle elezioni libere e giuste, emergenti dalle loro stazioni di votazione con le loro barrette viola-macchiate in un atmosfera che era esente (in gran parte) dall'intimidazione o dalla violenza.
Salto dopo per dividere
i soggetti in paragrafi
relativi di periodi: Irak | Sezione speciale
di elezioni di Irak: L'estensione della guerra
ingrandisce questa immagine
Agence Francia-Presse - Getty Iran

EMBOLDENED immagini è stato perseguire nucleare e programmi del razzo.

Quando le elezioni regionali dell'Irak sono state tenute ultima fine settimana, quella era effettivamente la scena. Che cosa è più, quando i risultati sono stati annunciati, è essere evidente che i partiti che promettono la sicurezza e l'unità nazionale, condotte dal blocco di Al-Maliki's di Nuri Kamal del Primo Ministro, hanno avuti più meglio esclusivamente quei sectarian andati che fino a poco tempo fa sembrassero piegati sul sundering il paese.

Le elezioni hanno sollevato ancora le speranze che una scuderia, Irak democratico stava emergendo dalla calamità di sei anni della guerra, un risultato che potrebbe accelerare la partenza delle 140.000 truppe americane restanti, come presidente Obama suggerito nelle sue chiamate congratulatory ai capi iracheni.

Ma ci sono altre misure della vittoria in Irak ed in modo da a questo, ancora un altra cerniera nella storia torturata dell'Irak, sembra un tempo giusto chiedere: La guerra ha aumentato gli interessi strategici dell'americano in Medio Oriente disturbato, come presidente Bush e gli altri campioni della guerra lungamente discussa accadrebbero?

La risposta realmente è no, o almeno non ancora.

Il overthrow di Saddam Hussein, qualunque la motivazione di fondo, certamente rimossa una minaccia potenziale agli interessi americani, ma una vista dell'uccello-occhio come il sesto anniversario della guerra si avvicina alle esposizioni che il Medio Oriente rimane come disturbandosi e turbolento come mai. Che cosa guadagni Irak ha portato devono essere misurati accanto ai costi, agli incidenti ed alle conseguenze alla condizione dell'America nella regione.

“Non siamo necessariamente più deboli,„ ha detto il Marina Ottaway, direttore della metà - affari orientali per la dotazione di Carnegie per pace internazionale e un autore di “oltre il Facade: Riforma politica nel mondo arabo.„ “Ma,„ ha aggiunto, “dopo tutti questi anni ed i soldi che abbiamo speso, non sono sicuro noi sto venendo fuori in una posizione strategica più forte. „

Effettivamente, l'Afghanistan ha più profondo sviluppato a spirale nell'insurrezione, forse irreversibilmente, poichè il Pakistan inciampa verso caos. L'esempio democratizing Irak era di regolarsi ha ancora mostrarsi in paesi come l'Egitto, l'Arabia Saudita, il Giordano e la Siria, mentre l'influenza americana sopra loro ha sofferto nei sensi che occorreranno gli anni alla riparazione.

Ed allora ci è l'Iran. Il nemesis dell'America per le tre decadi scorse è emerso come il Medio Oriente musulmano unrivaled l'alimentazione, punteggiando le relative ambizioni e possibilità con il lancio ultima settimana di un satellite nello spazio. Le relative ambizioni nucleari sembrano undiminished, come il relativo patronato di Hamas in Gaza e di Hezbollah nel Libano, facente il conflitto Israeliano-Palestinese sembri insolubile quanto mai.

“Il crollo di Irak - l'esercito, il governo - ha generato uno spacco enorme nella sicurezza nella regione,„ ha detto Mustafa Alani, un analista di sicurezza al centro di ricerca del golfo in Doubai, riflettente una preoccupazione largamente tenuta fra i governi Sunni-dominati. “E l'Iran è emerso, per difetto, come l'alimentazione nella regione.„ Prima delle truppe americane unseated lui, Saddam Hussein, benchè isolato e paralizzato militarmente, sia un amplificatore di conforto nell'Iran, dal punto di vista di la maggior parte del mondo arabo.

Che eventi recenti come le elezioni hanno fatto è rimuove Irak dalla parte superiore della lista del sig. di crisi. La nuova gestione del Obama deve affrontare e quel conteggio solo di forza per qualcosa.

Bene prima dell'elezione dell'anno scorso negli Stati Uniti, gli aiutanti del presidente Bush detti il loro obiettivo erano ripetutamente di assicurarsi che Irak non sarebbe il primo problema sullo scrittorio del nuovo presidente.

Ora, risulta, Irak può essere basso più lontano spinto sulla lista che hanno immaginato. Quando sig. Obama ha assegnato la sua prima intervista estesa mentre il presidente - ad Al Arabiya, la scanalatura satellite di notizie basata negli Emirati Arabi Uniti - lui ha accennato a mala pena Irak affatto. Infatti, cospicuamente ha omesso Irak mentre ha offerto “una mano di amicizia„ in che cosa ha impegnato sarebbe una spinta holistic per pace regionale.

“Penso che sia impossible affinchè noi pensi soltanto in termini di conflitto Palestinese-Israeliano e non pensare in termini di che cosa sta accadendo con la Siria o l'Iran o il Libano o l'Afghanistan ed il Pakistan,„ abbia detto.

Come nuovo presidente, sig. Obama ha una nuova probabilità a strategia dell'americano di refocus. Il contributo dell'Irak a quello, se ha c'è ne, sarebbe di diventare abbastanza stabile che i militari americani overstretched possono liberare le forze per ricambiare la risurrezione del Taliban nell'Afghanistan. Là, la gestione di Obama ha impegnato fino a 30.000 truppe supplementari, proprio mentre i envoys del presidente intensificano gli sforzi diplomatici nella regione.

“Con la gestione di Bush andata, la gestione di Obama sta trasmettendo i segnali che è disposto da iniziare un dialogo„ fra i capi della regione, ms Ottaway detto. “E con Irak apparentemente più stabile, è possibile che ci potrebbe essere un certo progresso strategico. „

La domanda unanswerable ancora è che cosa gentile di Irak le ultime truppe americane lasceranno.

Sig. Maliki è egli stesso il capo di un partito sectarian di Shiite, ma il suo provvedimento severo sulle milizie di Shiite l'anno scorso - seguito dalle elezioni provinciali - ha diminuito piuttosto i timori, sia qui che negli Stati Uniti, che l'Iran detterebbe la politica interna e la diplomazia esterna dell'Irak. Infatti, un senso d'emersione di nazionalismo iracheno - che è acuto fra Sunnis, che profondamente diffida l'influenza iraniana - potrebbe ristabilire il ruolo storico dell'Irak nella regione come bulwark contro Shiite ed espansione persiana.

Sig. Maliki, che ha vissuto nel exile nell'Iran, più non è percepito mentre un capo debole puramente beholden nell'Iran. E l'Iran, almeno per ora, sembra regolare indietro i relativi tentativi evidenti di insidiare il governo iracheno nascente fornendo i gruppi insurgent.

“Ci è l'autosufficienza e la sovranità crescenti di Irak, di cui i capi, compreso Shia iracheno, hanno indicato che non intendono per il nuovo, l'alberino-Saddam Irak da trasformarsi in in un satrapy del relativo vicino all'est,„ il sig. Segretaria della difesa del mantenimento del Obama, Robert M. Cancelli, detti a congresso all'ultimo mese.

Quello non significa che Irak si trasformerà in in un satrapy degli Stati Uniti uno. Mentre gli Iracheni diventano più assertive e self-confident, sembra molto più probabile che andrà alla deriva oltre una politica straniera puramente Americano-dominata.

Nelle trattative dell'anno scorso sopra un nuovo accordo di sicurezza, per esempio, Irak ha estratto le concessioni su controllo politico, economico e militare che il presidente Bush aveva opposto una volta. Il Anti-Americanism inoltre rimane una forza potente fra i partiti politici che hanno fatto bene nelle elezioni.

E Irak ha potuto usare il relativo olio per disegnarsi più vicino ad altre alimentazioni che craving l'accesso, dalla Russia in Cina nell'Iran. Quando Irak comincia a firmare gli affari per i nuovi campi petroliferi alla fine di quest'anno, le aziende americane non possono dominare l'offerta, come critici della guerra ed alcune protezioni di esso, una volta che pensiero che.

“Penso che gli Americani stiano andando troppo lontano pensare che Irak emerga come alleato importante nella regione,„ il sig. Alani del centro di ricerca del golfo ha detto.

Per il prossimo futuro, Irak sarà preoccupato con la consolidazione del controllo politico e la ricostruzione della relativa economia, frantumata prima dopo sei anni della guerra e le decadi di repressione quello. Rimane fragile, con le insurrezioni ancora che si svasano in parecchie province e rivalità interne (che fanno partecipare i Kurds nel nord, in particolare) minacciose di undo i progressi già realizzare. Le elezioni provinciali sono soltanto una previsione delle elezioni nazionali alla fine di quest'anno, quando i pali saranno più alti.

La guerra ancora finito, ma la parte americana di esso non è che cosa era una volta. Dato le alternative, odierno Irak potrebbe essere il risultato che strategico migliore gli Stati Uniti potessero sperare per.
Più articoli nella settimana nella revisione„ una versione di questo articolo sono stato publicati in stampa l'8 febbraio 2009, alla pagina WK1 dell'edizione de New York.
Scatti qui per godere la convenienza del consegna a domicilio dei tempi per più meno di $1 un il giorno.
Oltre riempimento

* Prove di Clinton per riassicurare un servizio di dichiarare. nella transizione (il 5 febbraio 2009)
* Come Irak prova a spodestare Blackwater, gli Stati Uniti Allinea altre opzioni di sicurezza (il 30 gennaio 2009)
* Su Irak, Obama cerca la terra comune con i militari sul programma per ritiro (il 29 gennaio 2009)
* Gli Stati Uniti L'inviato oppone l'uscita veloce della truppa in Irak (il 23 gennaio 2009)

Der Irak
Automatically translated into German thanks to WorldLingo


Wie BAGHDAD - dieses ist, was Sieg im Krieg im Irak aussehen sollte: Fünfzehn Million Iraker, die in den freien und angemessenen wählen (groß) Wahlen, tauchend von ihren Wahlstationen mit ihren purpurrot-befleckten Fingern in einer Atmosphäre auf, die (groß) von der Einschüchterung oder von der Gewalttätigkeit frei war.
Zeilensprung, zum der in Verbindung stehenden Zeit-
Themen
zunächst in Paragraphen einzuteilen: Der Irak | Der Irak Wahl-
spezieller Abschnitt: Die Reichweite des Krieges
vergrößern dieses Bild
Agence Frankreich-Presse - Getty der Bilder

ERMUTIGTE Iran ist das Ausüben Kern und Rakete Programme gewesen.

Als des Iraks regionale Wahlen letztes Wochenende gehalten wurden, war die in der Tat die Szene. Was mehr ist, als die Resultate verkündet wurden, wurde es frei, daß die Parteien, welche die Sicherheit und nationale Einheit, geführt durch Premierminister Nuri Kamal Al-Maliki's Block versprechen, gegangene besser als ausschließlich sectarian hatten, die bis vor kurzem auf dem Sundering das Land verbogen schienen.

Die Wahlen warfen wieder Hoffnungen, daß der beständige, demokratische Irak vom Notstand von sechs Jahren des Krieges auftauchte, ein Resultat, das die Abfahrt der restlichen 140.000 amerikanischen Truppen beschleunigen könnte, als Präsident Obama vorgeschlagen in seinen congratulatory Anrufen zu den irakischen Führern auf.

Aber es gibt andere Masse des Sieges im Irak und also an diesem, dennoch ein anderes Scharnier in des Iraks gequälter Geschichte, scheint es eine angemessene Zeit zu bitten: Hat der Krieg strategische Interessen des Amerikaners am gestörten Mittlere Osten, als Präsident Bush erhöht und die anderen Meister des lang argumentierten Krieges würden geschehen?

Die Antwort ist wirklich Nr. oder mindestens nicht schon.

Der Overthrow von Saddam Hussein, was auch immer der zugrundeliegende Beweggrund, zweifellos entfernt einer möglichen Drohung zu den amerikanischen Interessen, aber einer Vogelauge Ansicht als der 6. Jahrestag des Krieges Erscheinen sich nähert, daß der Mittlere Osten bleibt, wie bemühend und turbulent als überhaupt. Was Gewinne der Irak geholt hat, müssen neben den Kosten, den Unfall und den Konsequenzen zur Stellung Amerikas in der Region gemessen werden.

„Wir sind nicht notwendigerweise,“ schwächer, sagte Marina Ottaway, Direktor der Mitte - östliche Angelegenheiten für die Carnegie Ausstattung für internationalen Frieden und einen Autor von „über der Fassade hinaus: Politische Verbesserung in der arabischen Welt.“ „Aber,“ fügte sie, „nach allen diesen Jahren hinzu und das Geld, das wir ausgegeben haben, bin ich nicht wir komme heraus in eine stärkere strategische Position sicher. “

In der Tat, hat Afghanistan gewundenes tieferes in Aufstand, möglicherweise irreversibel, da Pakistan in Richtung zum Chaos stolpert. Das demokratisierende Beispiel der Irak war eingestellt zu haben hat, sich in den Ländern wie Ägypten, Saudi-Arabien, Jordanien und Syrien schon zu zeigen, während amerikanischer Einfluß über ihnen in den Weisen gelitten hat, die Jahre zur Reparatur dauern.

Und dann gibt es den Iran. Nemesis Amerikas für die letzten drei Dekaden ist aufgetaucht, wie des moslemischen Mittlere Ostens Energie unrivaled und seinen Ehrgeiz und Fähigkeiten mit der Produkteinführung letzte Woche eines Satelliten in Raum interpunktierte. Sein Kernehrgeiz sieht undiminished aus, wie sein Patronat von Hamas in Gaza und von Hezbollah im Libanon, den Israelisch-Palästinensischen Konflikt bildend so unlenksam wie überhaupt scheinen Sie.

„Der Einsturz vom Irak - die Armee, die Regierung - verursachte einen sehr großen Abstand in der Sicherheit in der Region,“, sagte Mustafa Alani, ein Sicherheit Analytiker im Golf-Forschungszentrum in Dubai und reflektierte eine breit gehaltene Sorge unter Sunni-vorherrsch Regierungen. „Und der Iran tauchte, durch Rückstellung, als die Energie in der Region.“ auf Vor den amerikanischen Truppen, die ihm vom Sitz geworfen wurden, war Saddam Hussein, obwohl lokalisiert und militärisch verkrüppelt gewesen, ein tröstender Puffer nach den Iran, nach der Meinung die meisten der arabischen Welt.

Welche jüngste Ereignisse wie die Wahlen getan haben, ist entfernen den Irak von der Oberseite der Liste des Krisen Herrn. Obamas neue Leitung muß anpacken und dieser alleinmachtzählimpuls für etwas.

Gut vor Wahl des letzten Jahres in den Vereinigten Staaten, sollten die besagten Präsident Bushs Adjutanten wiederholt ihr Ziel überprüfen, ob der Irak nicht das erste Problem auf dem neuen Schreibtisch des Präsidenten sein würde.

Jetzt fällt es, der Irak kann gedrückter weiterer Abstieg auf der Liste, als aus gewesen sein sie sich vorstellten. Wenn Herr. Obama bewilligte sein erstes verlängertes Interview, während Präsident - zum Al Arabiya, die Satellitennachrichten Führung gegründet in den vereinigten arabischen Emiräten - er kaum den Irak an allen erwähnte. Tatsächlich ließ er auffallend den Irak aus, während er „eine Hand der Freundschaft“ anbot in, was er würde sein ein holistic Stoß für regionalen Frieden versprach.

„Ich denke, daß es unmöglich für uns ist, nur in dem Palästinensisch-Israelischen Konflikt ausgedrückt zu denken und nicht zu denken in was ausgedrückt mit Syrien oder der Iran oder der Libanon oder Afghanistan und Pakistan geschieht,“ er sagte.

Als neuer Präsident Herr. Obama hat eine neue Wahrscheinlichkeit zur refocus Amerikanerstrategie. Beitrag des Iraks zu dem, wenn er irgendwelche hat, würde, beständig zu werden genug sein, daß ein overstretched amerikanisches Militär Kräfte oben freigeben kann, um dem Wiederaufleben des Talibans in Afghanistan zu widersprechen. Dort hat die Obama Leitung bis 30.000 zusätzliche Truppen versprochen, selbst als die Abgesandten des Präsidenten diplomatische Bemühungen in der Region redouble.

„Mit der Bush Leitung, die gegangen wird, sendet die Obama Leitung Signale, die es bereit ist, einen Dialog“ unter den Führern der Region zu beginnen, Ms Ottaway gesagt. „Und mit dem Irak scheinbar beständiger, ist es möglich, daß es etwas strategischen Fortschritt geben könnte. “

Die ruhige unanswerable Frage ist, was freundlich vom Irak die letzten amerikanischen Truppen nach lassen.

Herr. Maliki ist selbst der Führer einer Shiite sectarian Partei, aber sein Durchgreifen auf Shiite Milizen das letzte Jahr - gefolgt von den provinziellen Wahlen - hat ein wenig Furcht, hier und in den Vereinigten Staaten vermindert, daß der Iran des Iraks interne Politik und externe Diplomatie vorschreiben würde. Tatsächlich eine auftauchende Richtung des irakischen Nationalismus - der unter Sunnis, das tief iranischem Einfluß mißtrauen - könnte des Iraks historische Rolle in der Region als Bollwerk gegen Shiite und persische Expansion wieder herstellen akut ist.

Herr. Maliki, das im Exil im Iran lebte, wird nicht mehr wahrgenommen, während ein schwacher Führer lediglich nach den Iran beholden. Und der Iran, mindestens für jetzt, scheint, seine offenkundigen Versuche zurück eingestuft zu haben, die werdende irakische Regierung zu untergraben, indem er rebellische Gruppen liefert.

„Es gibt die wachsende Selbstüberhebung und die Hoheit vom Irak, dessen Führer, einschließlich irakisches Shia, dargestellt haben, daß sie nicht für das neue, Pfosten-Saddam der Irak beabsichtigen, zum ein Satrapy seines Nachbars zum Osten zu werden,“ Herr. Überbleibsel-Verteidigungsekretärin Obamas, Robert M. Gatter, Kongreß letzten Monat erklärt.

Das bedeutet nicht, daß der Irak ein Satrapy der Vereinigten Staaten irgendein wird. Während Iraker assertive und self-confident werden, scheint es weit wahrscheinlicher, daß es über einer lediglich Amerikanisch-vorherrsch fremden Politik hinaus treibt.

In den Vermittlungen des letzten Jahres über einer neuen Sicherungsvereinbarung z.B. extrahierte der Irak Zugeständnisse auf politischer, ökonomischer und militärischer Steuerung, der Präsident Bush einmal entgegengesetzt hatte. Anti-Amerikanismus bleibt auch eine starke Kraft unter den politischen Parteien, die gut in den Wahlen taten.

Und der Irak konnte sein öl benutzen, um sich näeher an anderen Energien zu zeichnen, die Zugang, von Rußland nach China nach den Iran craving sind. Wenn der Irak anfängt, Abkommen für neues öl zu unterzeichnen, fängt später dieses Jahr, amerikanische Firmen kann nicht das Bieten, als Kritiker des Krieges und einige Verteidiger von ihm beherrschen auf, sobald Gedanke, den sie wurden.

„Ich denke, daß die Amerikaner zu weit, daß der Irak als Hauptverbündetes in der Region auftaucht,“ Herrn denken werden. Alani des Golf-Forschungszentrums gesagt.

Während der vorhersehbaren Zukunft wird der Irak mit dem Vereinigen der politischen Steuerung und dem Umbauen seiner Wirtschaft in Anspruch genommen, vorher zerbrochen nach sechs Jahren des Krieges und Dekaden der Unterdrückung das. Es bleibt zerbrechlich, wenn die Aufstände noch sich erweitern, in einigen Provinzen und in internen Rivalitäten (die Kurden in den Norden mit einbeziehend, besonders) bedrohend, den bereits gebildeten Fortschritt zu annulieren. Die provinziellen Wahlen sind nur eine Vorbetrachtung der nationalen Wahlen später dieses Jahr, wenn die Stangen höher sind.

Der Krieg sein nicht noch rüber, aber das amerikanische Teil von ihm ist nicht, was es einmal war. Die Alternativen gegeben, konnte der heutige Irak das beste strategische Resultat sein, welches die Vereinigten Staaten für hoffen können.
Mehr Artikel in der Woche im Bericht“ eine Version dieses Artikels erschienen im Druck am 8. Februar 2009, auf Seite WK1 der New York Ausgabe.
Klicken Sie hier, um die Bequemlichkeit der Hauslieferung der Zeiten für weniger als $1 ein Tag zu genießen.
Hinter Deckung

* Clinton Versuche, zum einer Zustand-Abt. zu versicheren. im übergang (5. Februar 2009)
* Wie der Irak versucht, Blackwater zu verdrängen, US Richtet andere Sicherheit Wahlen aus (30. Januar 2009)
* Auf dem Irak sucht Obama Gemeindeland mit Militär auf Plan für Zurücknahme (29. Januar 2009)
* US Abgesandter setzt schnellem Truppe-Ausgang im Irak entgegen (23. Januar 2009)

Iraq
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo


BAGDADE - este é o que a vitória na guerra em Iraq foi suposta para olhar como: Quinze milhão Iraqis que votam (pela maior parte) nas eleições livres e justas, emergindo de suas estações da votação com seus dedos roxo-manchados em uma atmosfera que estivesse livre (pela maior parte) da intimidação ou da violência.
Faixa clara para paragrafar em seguida
tópicos
relacionados das épocas: Iraq | Seção especial
das eleições de Iraq: O alcance da guerra
amplía esta imagem
Agence France-Presse - Getty Irã

EMBOLDENED imagens foi perseguir nuclear e programas do foguete.

Quando as eleições regionais de Iraq foram prendidas último fim de semana, aquela era certamente a cena. O que é mais, quando os resultados foram anunciados, tornou-se desobstruído que os partidos que prometem a segurança e a unidade nacional, conduzidas pelo bloc do al-Maliki's de Nuri Kamal do ministro principal, tiveram mais melhor do que exclusivamente sectarian fared que até que parecido recentemente curvado em sundering o país.

As eleições levantaram outra vez esperanças que um Iraq estável, democrático estava emergindo do calamity de seis anos da guerra, um resultado que poderia hasten a partida das 140.000 tropas americanas restantes, como o presidente Obama sugerido em suas chamadas congratulatory aos líderes Iraqi.

Mas há outras medidas da vitória em Iraq, e assim que nesta, contudo uma outra dobradiça na história torturada de Iraq, parece uma estadia justa pedir: A guerra realçou interesses estratégicos do americano no leste médio incomodado, como o presidente Bush e os outros campeões da guerra discutida por muito tempo aconteceriam?

A resposta é realmente No., ou pelo menos não ainda.

O overthrow de Saddam Hussein, o que quer que o motivation subjacente, removido certamente uma ameaça potencial aos interesses americanos, mas uma vista do pássaro-olho como o sexto anniversary da guerra aproxima mostras que o Oriente Médio remanesce como incomodando e turbulent como sempre. O que ganhos Iraq trouxe têm que ser medidos ao lado dos custos, das víctimas e das conseqüências à posição de América na região.

“Nós não somos necessariamente mais fracos,” disse o Marina Ottaway, diretor do meio - casos orientais para o Endowment de Carnegie para a paz internacional e um autor de “além do Facade: Reforma política no mundo árabe.” “Mas,” adicionou, “após todos estes anos e o dinheiro que nós gastamos, eu não sou certo nós estou vindo para fora em uma posição estratégica mais forte. ”

Certamente, Afeganistão tem mais profundo espiralado na revolta, talvez irreversibly, porque Paquistão tropeça para o caos. O exemplo democratizing Iraq era ter-se ajustado tem para mostrar-se ainda nos países como Egipto, Arábia.Saudita, Jordão e Syria, quando a influência americana sobre eles sofrer nas maneiras que farão exame de anos ao reparo.

E então há Irã. O castigo merecido de América para as três décadas passadas emergiu como o leste médio muçulmano unrivaled o poder, punctuating suas ambições e potencialidades com o lançamento última semana de um satélite no espaço. Suas ambições nucleares parecem undiminished, como seu patronage de Hamas em Gaza e de Hezbollah em Líbano, fazendo o conflito Israeli-Palestinian pareça tão intractable quanto sempre.

“O colapso de Iraq - exército, o governo - criou uma abertura enorme na segurança na região,” disse Mustafa Alani, um analista de segurança no centro de pesquisa do golfo em Dubai, refletindo uma preocupação amplamente prendida entre governos Sunni-dominados. “E Irã emergiu, pelo defeito, como o poder na região.” Antes das tropas americanas destituídas lhe, Saddam Hussein, embora isolado e aleijado militar, tinha sido um amortecedor comforting a Irã, na vista de a maioria do mundo árabe.

Que eventos recentes como as eleições fizeram é remove Iraq do alto da lista do Sr. das crises. A administração nova de Obama tem que tackle, e essa contagem sozinha do poder para algo.

Bem antes da eleição do ano passado nos Estados Unidos, os aides do presidente Bush repetidamente ditos seu objetivo deviam certificar-se de que Iraq não seria o primeiro problema na mesa do presidente novo.

Agora, gira para fora, Iraq pode ter sido pena mais distante empurrada na lista do que imaginaram. Quando Sr. Obama concedeu sua primeira entrevista estendida enquanto o presidente - ao Al Arabiya, a canaleta satellite da notícia baseada nos Emirates árabes unidos - ele mencionou mal Iraq em tudo. No fato, omitiu conspìcuamente Iraq enquanto ofereceu “uma mão do friendship” em o que prometeu seria um impulso holístico para a paz regional.

“Eu penso de que é impossível para nós pensar somente nos termos do conflito Palestinian-Israeli e para não pensar nos termos de o que está acontecendo com Syria ou Irã ou Líbano ou Afeganistão e Paquistão,” disse.

Como um presidente novo, Sr. Obama tem uma possibilidade nova à estratégia do americano do refocus. A contribuição de Iraq àquela, se tivesse alguns, seria tornar-se estável bastante que umas forças armadas americanas overstretched podem livrar acima forças para opôr o resurgence do Taliban em Afeganistão. Lá, a administração de Obama prometeu até 30.000 tropas adicionais, mesmo enquanto os envoys do presidente redobram esforços diplomatic na região.

“Com a administração de Bush ida, a administração de Obama está emitindo os sinais que é disposto começar um diálogo” entre os líderes da região, ms Ottaway disse. “E com o Iraq seemingly mais estável, é possível que poderia haver algum progresso estratégico. ”

A pergunta unanswerable imóvel é o que amável de Iraq as últimas tropas americanas deixarão atrás.

Sr. Maliki é ele mesmo o líder de um partido sectarian de Shiite, mas seu crackdown em milícias de Shiite o ano passado - seguido pelas eleições provinciais - diminuiu um tanto medos, aqui e nos Estados Unidos, que Irã ditaria a política interna e o diplomacy externo de Iraq. No fato, um sentido emergente do nationalism Iraqi - que é agudo entre Sunnis, que distrust profundamente a influência Iranian - poderia restaurar o papel historic de Iraq na região como um bulwark de encontro a Shiite e à expansão persa.

Sr. Maliki, que viveu no exile em Irã, é percebido já não enquanto um líder fraco beholden puramente a Irã. E Irã, pelo menos para agora, parece ter escalado para trás suas tentativas overt de undermine o governo Iraqi nascent fornecendo grupos insurgent.

“Há o self-sufficiency e o sovereignty crescentes de Iraq, cujos os líderes, including Shia Iraqi, mostraram que não pretendem para o novo, borne-Saddam Iraq a se transformar um satrapy de seu vizinho ao leste,” Sr. Secretária da defesa do holdover de Obama, Robert M. Portas, ditas Congress o último mês.

Isso não significa que Iraq se transformará um satrapy dos Estados Unidos qualquer um. Enquanto os Iraqis se tornam mais assertive e self-confident, parece distante mais provável que drift além de uma política extrangeira puramente Americano-dominada.

Em negociações do ano passado sobre um acordo de segurança novo, por exemplo, Iraq extraiu concessões no controle político, econômico e militar que o presidente Bush tinha oposto uma vez. O Anti-Americanism remanesce também uma força potent entre os partidos políticos que fizeram bem nas eleições.

E Iraq pôde usar seu óleo extrair-se mais perto de outros poders que craving o acesso, de Rússia a China a Irã. Quando Iraq começa a assinar negócios para campos de óleo novos mais tarde este ano, as companhias americanas não podem dominar oferecer, como críticos da guerra, e alguns defenders dela, uma vez que pensamento que.

“Eu penso que os americanos estão indo demasiado distante pensar que Iraq emergirá como um aliado principal na região,” do Sr. Alani do centro de pesquisa do golfo dito.

Para o futuro foreseeable, Iraq preoccupied com consolidar o controle político e reconstruir sua economia, quebrada após seis anos da guerra e décadas do repression antes isso. Remanesce frágil, com as revoltas que alargam-se ainda em diversos províncias e rivalries internos (que envolvem os Kurds no norte, especialmente) ameaçando undo o progresso feito já. As eleições provinciais são somente uma inspecção prévia de eleições nacionais mais tarde este ano, quando as estacas serão mais elevadas.

A guerra nao ainda sobre, mas a parte americana dela não é o que era uma vez. Dado as alternativas, Iraq de hoje pôde ser o mais melhor resultado que estratégico os Estados Unidos podem esperar para.
Mais artigos na semana na revisão” uma versão deste artigo publicaram-se na cópia fevereiro em 8, 2009, na página WK1 da edição de New York.
Estale aqui para apreciar a conveniência da entrega home dos tempos para menos de $1 um o dia.
Após a cobertura

* Tentativas de Clinton para tranquilizar um Dept. do estado na transição (fevereiro 5, 2009)
* Como Iraq tenta Oust Blackwater, ESTADOS UNIDOS. As linhas levantam outras opções da segurança (janeiro 30, 2009)
* Em Iraq, Obama procura a terra comum com forças armadas na planta para a retirada (janeiro 29, 2009)
* ESTADOS UNIDOS. O Envoy opõe a saída rápida da tropa em Iraq (janeiro 23, 2009)

Irak
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo


BAGHDAD - detta är vad segern i kriga i Irak var förment att se lik: Femton miljon Iraqis som röstar i fria och för mässan (i hög grad) val som dyker upp från deras vallokaler med lila-befläckt deras, fingrar i en atmosfär som var fri (i hög grad) av hotelser eller våld.
Överhopp som därefter stycker
släkta
tidämnen: Irak | Den Irak val
sakkunniga delar upp: Räckvidden av kriger
förstorar detta avbildar
Agence France-Presse - Getty avbildar

EMBOLDENED Iran har varit att förfölja som är kärn-, och raketprogram.

Tillbringa veckoslutet, det var sannerligen platsen, då Irak regionala val rymdes sist. Vad är mer, då resultaten meddelades, blev det klart, att partier som lovar säkerhet och medborgareenhet, ledde vid block för premiärministerNuri Kamal al-Maliki's, hade fared bättre än exklusivt sectarian som, tills du för en tid sedan verkas vridet på sundering av landet.

Valen lyftte igen hopp att ett stall, demokratiska Irak dök upp från calamityen av sex år av kriger, ett resultat, som kunde skynda avvikelsen av de resterande 140.000 amerikansoldaterna, som presidenten Obama möjligt i hans lyckönsknings- appeller till irakiska ledare.

Men det finns annat mäter av seger i Irak, och, så på detta, ännu en förse med gångjärn i Irak torterade historia, det verkar en mässatid att fråga: Har den strategiska kriga förhöjda amerikanen intresserar i den besvärade Mellanösten, som presidenten Bush och de andra mästarna av argumenterade det långt för kriga skulle händer?

Svaret är egentligen nr.en, eller åtminstone inte ännu.

Kullkastandet av Saddam Hussein som är allt vad den bakomliggande motivationen som tas bestämt bort ett potentiellt hot till amerikanen, intresserar, bara ensyna beskådar, som den sjätte årsdagen av kriga att närma sig shows att Mellanösten återstår som besvära och turbulent som någonsin. Allt vad affärsvinster Irak har kommit med, att vara mätte tillsammans med måste kostar, olycksoffren och efterräkningen till Amerika anseende i regionen.

”Är vi inte nödvändigtvis svagare,”, sade marinaen Ottaway, direktör av en mitt - östliga angelägenheter för den Carnegie begåvningen för landskampfred och en författare av ”det okända facaden: Politisk reform i den arabiska världen.”, ”Men,” tillfogade hon, ”efter alla dessa år, och pengarna, som vi har spenderat, den inte säkra I-förmiddagen är vi kommande ut i ett starkare strategiskt placerar. ”

Sannerligen, har Afghanistan röra sig i spiral djupare in i upproriskhet, kanske irreversibly, som Pakistan snavande in mot kaosar. Det demokratisera exemplet Irak var att ha uppsättningen har ännu att visa sig i länder lika Egypten, Saudiarabien, Jordanien, och Syrien, stundamerikanpåverkan över dem har lidit i väg som ska takeår för att reparera.

Och därefter finns det Iran. Amerika nemesis för de förgångna tre årtiondena har dykt upp, som den Muslim mellersta öst unrivaled driver och att interpunktera dess ambitioner, och kapaciteter med barkassen varar vecka av ett satellit- in i utrymme. Dess kärn- ambitioner verkar undiminished, som dess beskydd av Hamas i Gaza och Hezbollah i Libanon, danande som Israel-Palestinier konflikten verkar så intractable som någonsin.

”Skapade kollapsen av Irak - armén, regeringen - ett enormt mellanrum i säkerhet i regionen,”, sade Mustafa Alani, en säkerhetsanalytiker på golfforskningscentrat i Dubai som reflekterar ett i huvudsak rymt bekymmer bland Sunni-dominerade regeringar. ”Och Iran dök upp, vid standard, som driva i regionen.”, För amerikan gå i skaror unseated honom, Saddam Hussein, fast isolerat, och lamslagit militarily, varit hade trösta fungera som buffert till Iran, i beskåda av mest av den arabiska världen.

Vilka nya händelser något liknande valen har gjort, är bort tar Irak uppifrån av lista av kriser Herr Obamas måste nya administration att tackla, och den ensamma styrkaräkning för något.

Brunnen för sist årets val i Förenta staterna, said presidentbuske medhjälparear upprepade gånger var deras mål att se till att Irak skulle för att inte vara det första problemet på den nya president skrivbord.

Nu vänder det ut, Irak kan ha varit skjuten mer ytterligare besegrar på lista, än de föreställde. När Herr Obama beviljade hans första fördjupade intervju, som presidenten - till Al Arabiya, den satellit- nyheterna kanaliserar baserat i de eniga arabiska emiratesna - honom nämnde knappt Irak alls. I faktum utelämnade han anmärkningsvärt Irak, som han erbjöd ”en räcka av kamratskap” i vad han förpliktade skulle är en holistic push för regional fred.

”Gör jag funderare att det är omöjligt för oss till funderare endast i benämner av Palestinier-Israelen konflikten och inte funderare benämner in av vad händer med Syrien eller Iran eller Libanon eller Afghanistan och Pakistan,” honom sade.

Som en ny president Herr Obama har ett nytt att riskera till refocusamerikanstrategi. Irak bidrag till det, om det har några, skulle är att bli stabilt nog att en overstretched amerikanmilitär kan frigöra upp styrkor för att kontra Taliban'sens återuppvaknande i Afghanistan. Där har den Obama administrationen förpliktat upp till 30.000 extra soldater, som även president envoys redouble diplomatiska försök i regionen.

”Med den Bush administrationen väck, överför den Obama administrationen signalerar den är villig att starta en föra dialog” bland regionens ledare, ms Sagda Ottaway. ”Och med seemingly mer stabila Irak, är det möjligheten att det kunde finnas något strategiskt framsteg. ”

Ifrågasätter de stilla unanswerable är vad som är snälla av Irak sist de ska amerikansoldaterna lämnar bakom.

Herr Maliki är själv ledare av Shiite ett sectarian parti, men hans nedslag på Shiite milisar i fjol - följt av de provinsiella valen - har minskat något skräck, både här och i Förenta staterna, att Iran skulle diktatIrak inre politik och yttre diplomati. I faktum en dyka upp avkänning av irakisk nationalism - som är akut bland Sunnis, som misstror djupt iransk påverkan - kunde återställandeIrak historiska roll i regionen som en bålverk mot Shiite och persisk utvidgning.

Herr Maliki, som bodde i exil i Iran, ej längre märkas, som en svag ledare beholden renodlat till Iran. Och Iran, åtminstone för nu, verkar att ha skalaft tillbaka dess offentliga försök att underminera den begynna irakiska regeringen, genom att leverera rebelliska grupper.

”Finns det den växande selfen-sufficiency, och suveränitet av Irak, vars ledare, inklusive irakiska Shia, har visat dem, ämnar inte för det nytt, postar-Saddam Irak för att bli en satrapy av dess grann till öst,” Herr Obamas holdoverförsvarsminister, Robert M. Utfärda utegångsförbud för berättat kongressjumbomånad.

Det betyder inte att Irak ska blir en satrapy av Förenta staterna endera. Som Iraqis blir mer självsäker och självsäkra, verkar det långt mer rimlig att det ska drivadet okända en renodlat Amerikan-dominerad utrikespolitik.

I sist årets förhandlingar över en ny säkerhetsöverenskommelse till exempel, kontrollerar Irak utdragna medgivanden på politiskt, ekonomiskt och militären att presidenten Bush hade en gång motsatt. Anti-Americanismen återstår också en potent styrka bland politiskt parti som vällde fram i valen.

Och Irak styrkabruk dess olja att dra sig närmare annat kräva för överhet tar fram, från Ryssland till Kina till Iran. När Irak börjar att underteckna avtal för ny olja, sätter in mer sistnämnd detta år, amerikanföretag kan inte dominera bjuda, som kritiker av kriga och några försvarare av den, när tanke som de skulle.

”Går I-funderare amerikanerna för långt till funderare som ska Irak dyker upp som en ha som huvudämnebundsförvant i regionen,” Herr Alani av golfforskningscentrat sade.

För den förutsebara framtiden är ska Irak tankfull med politisk konsolidering kontrollerar, och bygga om dess ekonomi som splittras efter sex år av, kriga och årtionden av repression för det. Det återstår bräckligt, med stilla blossa för upproriskhetar i flera landskap och inre rivaliteter (som gäller kurdsna i norden, speciellt) som hotar för att ångra framsteg som redan ar gjort. De provinsiella valen är endast en granska av mer sistnämnd allmänna val detta år, då insatserna ska är högre.

Kriga är inte ännu över, men amerikandelen av den är inte vad det var en gång. Givet alternativen, är kan dagens Irak det bäst strategiska resultatet Förenta staterna kan hoppas för.
Mer artiklar i vecka granskar in” en version av denna artikel syntes i tryck på Februari 8, 2009, på sidan WK1 av den New York upplagan.
Klicka här för att tycka om bekvämligheten av den hem- leveransen av tiderna för mer mindre än $1 om dagen.
Förgången täckning

* Clinton försök att uppmuntra en statlig Dept. i övergången (Februari 5, 2009)
* Som Irak försök att avhysa Blackwater, U.S. Ställer upp andra säkerhetsalternativ (Januari 30, 2009)
* På Irak planerar Obama sökanden som vanligt malas med militär på, för tillbakadragande (Januari 29, 2009)
* U.S. Sändebuden motsätter forsoldaten går ut i Irak (Januari 23, 2009)

Ирак
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo


BAGHDAD - это была предположены, что посмотрела победа в войне в Ираке как: 15 миллионов Iraqis голосуя в свободно и справедливых (больш) избраниях, вытекая от их станций полинга с их пурпуров-запятнанными перстами в атмосфере которая была свободно (больш) застращивания или расправы.
Скип затем для того чтобы разделить
родственные
темы времен: Ирак | Раздел избраний
Ирака специальный: Достигаемость войны
увеличивает это изображение
Agence Францию-Presse - изображениями EMBOLDENED

Ираном Getty были следовать ядерный и программы ракеты.

Когда избрания Ирака регионарные держались последний викэнд, то было деиствительно место. Больше, когда результаты были объявлены, оно стало ясным что партии обещая обеспеченности и национальному единству, водить блком al-Maliki's Nuri Kamal премьер-министра, имели поживанные более лучше чем исключительн sectarian одни которые until recently показались изогнутыми на sundering страна.

Избрания снова поднимали упования что стабилизированный, демократический Ирак вытекал от бедствия 6 лет войны, исход который смог поторопить отклонение остальных 140.000 американских войск, как президент Obama предложенный в его congratulatory звоноках к иракским руководителям.

Но будут другие измерения победы в Ираке, и поэтому на этом, yet another шарнир в истории Ирака попытанной, кажется справедливым временем спросить: Война увеличивало стратегические интересы американца в побеспокоенном Ближнем Востоке, как президент Кустик и другие чемпионы длиной поспоренного войны случились бы?

Ответом реально будет нет, или по крайней мере пока.

Низвержение Saddam Hussein, основная мотивировка, некоторо, котор извлекли потенциальной угрозе к американским интересам, но взгляду птиц-глаза как шестая годовщина войны причаливает выставкам что The Middle East остает как беспокоящ и турбулентно как всегда. Любые увеличения Ирак приносил быть измерено наряду с ценами, casualties и последствиями к положению америки в зоне.

«Мы не обязательно слабе,» сказал Marina Ottaway, директор середины - восточных дел для одаренности Carnegie для мир во всем мире и автора «за фасадом: Политическая реформа в арабском мире.» «Но,» она добавила, «после всех этих лет и деньг которую мы тратили, я не уверен мы прихожу вне в более сильное стратегическое положение. »

Деиствительно, Афганистан имеет закрущенное в спираль глубокое в insurgency, возможно irreversibly, по мере того как Пакистан спотыкается к беспорядку. Democratizing пример Ирак должен был установить имеет пока показать в странах как Египт, Саудовская Аравия, Джордан и Швеция, пока американское влияние над ими терпело в дорогах которые примут леты к ремонту.

И после этого будет Иран. Nemesis америки на прошлые 3 декады вытекало по мере того как мусульманский Ближний Восток unrivaled сила, punctuating свои гоноры и возможности с стартом последняя неделя спутника в космос. Свои ядерные гоноры кажутся undiminished, как делает своя протекция Hamas в Gaza и Hezbollah в Ливане, делая Израильск-Палестинский конфликт покажитесь как несговорчиво как всегда.

«Сброс давления Ирака - армия, правительство - создал огромный зазор в обеспеченности в зоне,» сказал Mustafa Alani, сотрудника по изучению рынка ценных бумаг на исследовательском центре залива в Дубай, отражая обширно, котор держат беспокойство среди Sunni-преобладанных правительств. «И Иран вытек, невыполнением обязательства, как сила в зоне.» Перед американскими ссаженными с места войсками ему, Saddam Hussein, хотя после того как я изолировано и после того как я повреждено воински, было утешая буфером к Ирану, in the view of большой часть из арабского мира.

Что недавние случаи как избрания делали извлекает Ирак от верхней части перечня г-н кризисов. Администрация Obama новая должна tackle, и тот один отсчет мощи для что-то.

Наилучшим образом перед избранием last year в Соединенных Штатах, помощники президента Кустика повторно сказанные их цель должен были make sure что Ирак не будет первой проблемой на столе нового президента.

Теперь, оно turn out, Ирак может быть нажатым более далеким спуском на списке чем они представили. Когда г-н. Obama дарило его первое расширенное интервью как президент - к Al Arabiya, спутниковый канал новостей основанный в Объединенных эмиратах - он чуть-чуть упомянуло Ирак на всех. В действительности, он conspicuously снял Ирак по мере того как он предложил «руку приятельства» в он pledged был бы holistic нажимом для регионарного мира.

«Я думаю что невозможно для нас думать только in terms of Палестинск-Израильский конфликт и не думать in terms of случается с Швецией или Ираном или Ливаном или Афганистаном и Пакистаном,» он сказал.

Как новый президент, г-н. Obama имеет новый шанс к стратегии американца refocus. Вклад Ирака к тому, если он имеет любые, то должен был бы стать стабилизированным достаточно что overstretched американское воискао может освободить вверх усилия для того чтобы противопоставить resurgence Taliban в Афганистане. Там, администрация Obama pledged up to 30.000 дополнительных войск, even as envoys президента redouble усилия дипломатии в зоне.

«При пойденная администрация кустика, администрация Obama посылает сигналы, котор оно охотно готово начать диалог» среди руководителей зоны, госпожу Сказанное Ottaway. «И с Ираком seemingly более стабилизированным, по возможности что смогло быть некоторый стратегический прогресс. »

Неподвижный unanswerable вопрос вроде Ирак последние американские войска выйдет позади.

Г-н. Maliki себя будет руководителем партии Shiite sectarian, но его crackdown на ополчениях Shiite в прошлом году - последовано за захолустными избраниями - несколько умалял страхи, и здесь и в Соединенных Штатах, что Иран продиктовал политику и внешнюю дипломатию Ирака внутренне. В действительности, вытекая чувство иракского национализма - который акутов среди Sunnis, который глубоки distrust иранское влияние - смог восстановить роль Ирака историческую в зоне как фальшборт против Shiite и перского расширения.

Г-н. Maliki, которое жило в exile в Иране, no longer не воспринимано по мере того как слабый руководитель чисто beholden к Ирану. И кажется, что вычисляет по маштабу Иран, по крайней мере для теперь, назад свои overt попытки заминировать насцентное иракское правительство путем поставлять повстанческие группы.

«Будет самообеспеченность и суверенство Ирака, руководители которого, включая иракское Shia, показали они не предназначает для новой, столб-Saddam Ирак, котор нужно стать satrapy своего соседа к востоку,» г-н. Секретарша обороны Obama holdover, Роберт M. Стробы, сказанные съезду последний месяц.

То не намеревается что Ирак станет satrapy Соединенных Штатов то. По мере того как Iraqis будут более ассерторическими и самоуверенными, кажется далеко более правоподобно что оно будет перемещаться за чисто Американск-преобладанным международной политикой.

В переговорах last year над новым соглашением о безопасности, например, Ирак извлек уступки на политическом, хозяйственном и воинском управлении которое президент Кустик раз сопротивлялся. Anti-Американизм также остает potent усилием среди политических партий сделали наилучшим образом в избраниях.

И Ирак мог использовать свое масло для того чтобы нарисовать closer to другие силы жаждая доступ, от России к Китаю к Ирану. Когда Ирак начинает подписывать дела для новых нефтяных промыслов later this year, американские компании не могут преобладать предлагать цену, как критики войны, и некоторые защитников его, как только мысль, котор они и.

«Я думаю американцы идут слишком далеко думать что Ирак вытечет как главный союзник в зоне,» г-н. Alani сказанного исследовательского центра залива.

На обозримого будущее, Ирак будет preoccupied с консолидировать политическое управление и rebuilding своя экономия, разрушенная после 6 лет войны и декад репрессии раньше то. Оно остает утло, при insurgencies все еще flaring в нескольких провинциях и внутренне соперничеств (включая Kurds в север, специально) угрожая расстегнуть уже сделанный прогресс. Захолустными избраниями будут только предваротельный просмотр национальных избраний later this year, когда колья будут более высоки.

Война не пока сверх, но американская часть ее не она раз была. Меня дал алтернативы, сегодняшний Ирак мог быть самым лучшим стратегическим исходом, котор Соединенные Штаты могут понадеяться для.
Больше статьей в неделе в просмотрении» вариант этой статьи вышли в свет в печать 8-ого февраля 2009, на странице WK1 варианта нью-йорка.
Щелкните здесь для того чтобы насладиться удобством домашней поставки времен для меньш чем $1 день.
За охватом

* Попытки Клинтон для того чтобы Reassure dept положения. в переходе (5-ое февраля 2009)
* По мере того как Ирак пытается Oust Blackwater, США. Line up другие варианты обеспеченностью (30-ое января 2009)
* На Ираке, Obama изыскивает общую почву с воискаами на плане для разведения (29-ое января 2009)
* США. Envoy сопротивляется быстро выход войск в Ирак (23-ье января 2009)

Irak
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo


BAGDAD - dit is welke overwinning in de oorlog in Irak verondersteld om was te kijken als: Vijftien miljoen Irakezen die in vrije en eerlijke (grotendeels) stemmen verkiezingen, die uit hun opiniepeilingsposten te voorschijn komen met hun purper-bevlekte vingers in een atmosfeer die (grotendeels) van intimidatie of geweld vrij was.
Skip aan de volgende paragraaf
Verwante
Onderwerpen van Tijden: Irak | De Speciale Sectie
van de Verkiezingen van Irak: Het bereik van Oorlog
vergroot Dit Beeld
Agence Frankrijk-Presse - Getty Beelden

AANGEMOEDIGD Iran heeft kern en raketprogramma's nagestreefd.

Toen de regionale verkiezingen van Irak vorig weekend werden gehouden, was dat inderdaad de scène. Wat meer is, toen de resultaten werden aangekondigd, het werd duidelijk dat de partijen die veiligheid en nationale eenheid beloven, die door het blok van Nuri Kamal al-Maliki van de Eerste Minister wordt geleid, beter dan uitsluitend sectarische degenen waren gegaan die tot onlangs bij het scheiden van het land gebogen schenen.

De opnieuw opgeheven verkiezingen hoopt dat stabiel, democratisch Irak uit de ramp van zes jaar van oorlog, een resultaat dat het vertrek van de resterende 140.000 Amerikaanse troepen kon verhaasten, als President Obama voorstelde in zijn felicitatievraag aan Iraakse leiders te voorschijn kwam.

Maar er zijn andere maatregelen van overwinning in Irak, en zo bij dit, nog een andere scharnier in de gemartelde geschiedenis van Irak, schijnt het een eerlijke tijd te vragen: Heeft de oorlog Amerikaanse strategische belangen in het verontruste Midden-Oosten verbeterd, aangezien President Bush en de andere kampioenen van de lang gedebatteerde oorlog zouden gebeuren?

Het antwoord werkelijk is nr, of minstens nog niet.

De omverwerping van Saddam Hussein, wat ook de onderliggende motivatie is, verwijderde zeker een potentiële bedreiging voor Amerikaanse belangen, maar een vogelperspectief als zesde verjaardag van de oorlogsbenaderingen toont aan dat het Midden-Oosten zoals verontrustend en wild zoals ooit blijft. Welk aanwinsten ook Irak heeft gebracht moet naast de kosten, de slachtoffers en de gevolgen worden gemeten aan de status van Amerika in het gebied.

„Wij zijn noodzakelijk geen zwakkere,“ bovengenoemde Marina Ottaway, directeur van de zaken Van het Middenoosten voor de Schenking Carnegie voor Internationale Vrede en een auteur van „voorbij Facade: Politieke Hervorming in de Arabische Wereld.“ „Maar,“ zij voegde, „na al deze jaren toe en het geld dat wij hebben besteed, ben ik niet zeker wij uit in een sterkere strategische positie komen. “

Inderdaad, heeft Afghanistan dieper in insurgency, misschien onherroepelijk spiraalsgewijs bewogen, aangezien Pakistan naar chaos struikelt. Het democratiserende voorbeeld Irak moest geplaatst te hebben heeft om in landen zoals Egypte, Saudi-Arabië, Jordanië en Syrië nog te tonen, terwijl de Amerikaanse invloed over hen heeft geleden op manieren die jaren aan reparatie zullen vergen.

En dan is er Iran. Wraakgodin van Amerika in de afgelopen drie decennia is te voorschijn gekomen aangezien het MoslimMidden-Oosten macht unrivaled, onderbrekend zijn ambities en mogelijkheden met de lancering vorige week van een satelliet in ruimte. Zijn kernambities verschijnen onverminderd, zoals zijn bescherming van Hamas in Gaza en Hezbollah in Libanon, zo hardnekkig makend het Israelisch-Palestijnse conflict schijnen zoals ooit.

De „instorting van Irak - het leger, de overheid - leidde tot een reusachtig hiaat in veiligheid in het gebied,“ bovengenoemde Mustafa Alani, een veiligheidsanalist op het Onderzoekscentrum dat van de Golf In Doubai, op een ruim gehouden zorg onder sunni-Overheerste overheden wijst. „En Iran kwam, door gebrek te voorschijn, als macht in het gebied.“ Vóór Amerikaan brachten de troepen hem, Saddam Hussein ten val, hoewel militair geïsoleerde en verlamd, een troostende buffer aan Iran, volgens het grootste deel van de Arabische wereld was geweest.

Welke recente gebeurtenissen zoals de verkiezingen hebben gedaan zijn verwijderen Irak uit de bovenkant van de lijst van crisissenM. Moet het nieuwe beleid van Obama aanpakken, en dat zou alleen voor iets kunnen tellen.

Goed vóór de verkiezing van vorig jaar in de Verenigde Staten, zeiden de assistenten van President Bush's herhaaldelijk hun doel ervoor te zorgen was dat Irak niet het eerste probleem aangaande het bureau van de nieuwe voorzitter zou zijn.

Nu, blijkt het, kan Irak verder op de lijst ondergeduwd te zijn dan zij veronderstelden. Wanneer M. Obama verleende zijn eerste uitgebreid gesprek aangezien voorzitter - aan Al Arabiya, het satellietnieuwskanaal dat in de Verenigde Arabische Emiraten wordt gebaseerd - hij nauwelijks Irak bij allen vermeldde. In feite, liet hij opvallend Irak weg aangezien hij een „hand van vriendschap“ aanbood in wat hij ertoe verbond een holistic duw voor regionale vrede zou zijn.

„ik denk dat het voor ons om slechts in termen van het Palestijns-Israëlische conflict onmogelijk is te denken en niet in termen van wat te denken met Syrië of Iran of Libanon of Afghanistan en Pakistan gebeurt,“ hij zei.

Als nieuwe voorzitter, M. Obama heeft een nieuwe kans om Amerikaanse strategie opnieuw te concentreren. Bijdrage van Irak tot dat, als het om het even welk heeft, zou stabiel genoeg moeten worden dat Amerikaanse militair kan krachten omhoog bevrijden om zich tegen de Taliban heropleving in Afghanistan te verzetten overstretched. Daar, heeft het beleid Obama tot 30.000 extra troepen ertoe verbonden, zelfs aangezien de voorzitter envoys diplomatieke inspanningen in het gebied verdubbelt.

„Met het beleid van Bush gegaan, verzendt het beleid Obama signalen het bereid is om een dialoog“ onder de leiders van het gebied, Mej. te beginnen. Bovengenoemde Ottaway. „En met schijnbaar stabieler Irak, is het mogelijk dat er wat strategische vooruitgang zou kunnen zijn. De“

nog unanswerable vraag is wat vriendelijk van Irak de laatste Amerikaanse troepen erachter zullen verlaten.

M. Maliki is zelf de leider van een sectarische partij Shiite, maar zijn hardhandig optreden op milities Shiite - gevolgd door de provinciale verkiezingen - heeft hier enigszins vorig jaar verminderde vrees, zowel als in de Verenigde Staten, dat Iran de externe diplomatie van Irak de interne politiek en zou dicteren. In feite, een nieuwe betekenis van Iraaks nationalisme - dat onder Sunnis, die diep Iraanse invloed wantrouwen - kon de historische rol van Irak in het gebied als bolwerk tegen Shiite en Perzische uitbreiding herstellen scherp is.

M. Maliki, die in ballingschap in Iran leefde, wordt niet meer waargenomen als zwakke leider zuiver verschuldigd aan Iran. En Iran, op zijn minst voor nu, schijnt om zijn openlijke pogingen terug geschraapt te hebben om de ontluikende Iraakse overheid te ondermijnen door opstandige groepen te leveren.

„Er zijn de groeiende onafhankelijkheid en de soevereiniteit van Irak, de van wie leiders, met inbegrip van Iraakse Sjiït, hebben getoond zij niet voor nieuw, post-Saddam Irak satrapy van zijn buur bedoelen te worden aan het oosten,“ M. De secretaresse van de het overblijfseldefensie van Obama, Robert M. De poorten, vertelden vorige maand Congres.

Dat betekent niet dat Irak satrapy van de Verenigde Staten één van beiden zal worden. Aangezien Irakezen assertiever en self-confident worden, schijnt het veel waarschijnlijker dat het voorbij een zuiver Amerikaans-Overheerst buitenlands beleid zal afdrijven.

In de onderhandelingen van vorig jaar over een nieuwe veiligheidsovereenkomst, bijvoorbeeld, haalde Irak concessies bij de politieke, economische en militaire controle die President Bush zich eens had verzet. Anti-Americanism ook blijft een machtige kracht onder de politieke partijen die goed in de verkiezingen deden.

En Irak zou zijn olie kunnen gebruiken om die aan andere bevoegdheden naar toegang, van Rusland dichter te trekken tot China aan Iran hunkert. Wanneer Irak begint ondertekenend overeenkomsten voor nieuwe oliegebieden later op het jaar, kunnen de Amerikaanse bedrijven niet het bieden, als critici van de oorlog overheersen, en sommige verdedigers van het, zodra gedacht zij.

„ik denk de Amerikanen te ver gaan denken dat Irak als belangrijke bondgenoot in het gebied te voorschijn zal komen,“ M. Alani van het bovengenoemde Onderzoekscentrum van de Golf.

Voor de nabije toekomst, zal Irak met het consolideren van politieke controle en het herbouwen van zijn economie worden geheel in beslag genomen, die na zes jaar van oorlog en decennia van onderdrukking vóór dat wordt verbrijzeld. Het blijft breekbaar, met insurgencies die nog in verscheidene provincies en interne rivaliteit die (de Koerden in het noorden impliceren, vooral) flakkeren de reeds geboekte vooruitgang dreigen ongedaan te maken. De provinciale verkiezingen zijn slechts een voorproef later op het jaar van nationale verkiezingen, wanneer de staken hoger zullen zijn.

De oorlog is nog niet over, maar het Amerikaanse deel van het is niet wat het eens was. Gezien de alternatieven, zou Irak van vandaag het beste strategische resultaat kunnen zijn de Verenigde Staten kunnen hopen voor.
Meer Artikelen in Week in Overzicht een“ versie van dit artikel verschenen in druk op 8 Februari, 2009, op pagina WK1 van de uitgave van New York.
Klik hier om van het gemak van thuisbezorging van The Times voor minder dan $1 te genieten per dag.
Afgelopen Dekking

* Clinton probeert om een Dienst van de Staat gerust te stellen. in Overgang (Februari 5, 2009)
* Aangezien Irak probeert om Blackwater te verdringen, de V.S. Stelt Andere Opties van de Veiligheid op (Januari 30, 2009)
* Op Irak, zoekt Obama Gemeenschappelijke Grond met Militair op Plan voor Terugtrekking (Januari 29, 2009)
* De V.S. De gezant verzet zich de Snelle Uitgang van de Troep in Irak (Januari 23, 2009)

العراق
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo


بغداد - هذا ماذا نصرة في الحرب في العراق كان افترضت أن ينظر مثل: خمسة عشر مليون عراقيات يقترع في حرّة وعادلة (كثيرا) إنتخابات, [إمرجنغ] من هم إقتراع محطات مع هم [بوربل-ستيند] أصابع في جو أنّ كان حرّة (كثيرا) من تخويف أو عنف.
قفز أن بعد ذلك فقّرت
متّصلة
أوقات مواضيع: العراق | العراق إنتخابات
قسم خاصّة: يكبّر الإستطاعة الحرب
هذا صورة
[أجنس] [فرنس-برسّ] - [جتّي] صور

يقوّى إيران قد كان يتتبّع نوويّة وصاروخ برنامج.

عندما العراق أمسكت إنتخابات إقليميّة كان نهاية أسبوع متأخّرة, أنّ كان حقّا المشهد. ماذا يكون أكثر, عندما أعلنت النتيجات كان, هو أصبح واضحة أنّ أحزاب يعد أمن ووحدة وطنيّة, يقاد برئيس وزراء [نوري] كمال [أل-مليكي] كتلة, تلقّوا يسافر على نحو أفضل من حصريّا متعصّبة أحد أنّ [أونتيل رسنتلي] بدا مصمّم على على يتقطّع البلد.

رفع الإنتخابات ثانية أمل أنّ ثابتة, العراق ديموقراطيّة كان [إمرجنغ] من النكبة من ستّة سنون الحرب, نتيجة أنّ استطاع عجّلت المغادرة من المتبقّي 140,000 قوات أمريكيّة, كرئيس [أبما] يقترح في دعواته [كنغرتثلتوري] إلى زعيمات عراقيّة.

غير أنّ هناك أخرى إجراءات النصرة في العراق, ولذلك في هذا, [يت نوثر] مفصل في العراق يعذّب تاريخ, يبدو هو وقت عادلة أن يسأل: يتلقّى الحرب يحسن أمريكية فوائد استراتيجيّة في ال يكدّر [ميدّل ست], كرئيس بوش والأخرى بطلات من الحرب طويلا يجادل حدثوا?

الجوابة حقّا رفض, أو على الأقلّ لا بعد.

ال [أفرثروو] صدّام حسين, ماذا يقارب التحريض ضمنيّة, بالتّأكيد يزال تهديد ممكنة إلى فوائد أمريكيّة, غير أنّ [بيرد'س-] منظرة كالذكرى سادسة من الحرب أعراض أنّ [ث ميدّل ست] يبقى بما أنّ يكدّر ومضطربة بما أنّ في أيّ وقت. أيّما أرباح قد أحضر العراق يضطرّ كنت قست إلى جانب التكاليف, الإصابات والنتيجات إلى أمريكا الموقف في المنطقة.

"ليس نحن بالضّرورة ضعيفة," قال ميناء ترفيهيّ [أتّوي], مديرة الوسط - شؤون شرقيّة ل [كرنج] هبة لسلام دوليّة ومؤلفة من "إلى ما بعد الواجهة: إصلاح سياسيّة في العالم عربيّة." "غير أنّ," أضاف هو, "بعد كلّ هذا سنون والمال أنّ نحن قد أنفقنا, أنا لست يوقن نحن يأتي خارجا في موقعة قوّيّة استراتيجيّة. "

حقّا, يتلقّى أفغانستان [سبيرلد] عميقة داخل [إينسورجنسي], ربّما نهائيّا, بما أنّ باكستان يتعثّر نحو حالة فوضى. كان ال يعمّر مثال العراق أن يتلقّى ثبتت يتلقّى بعد أن يبديبنفسي في بلاد مثل مصر, [سودي ربيا], الأردن وسوريا, بينما تأثير أمريكيّة على هم قد عانى في طرق أنّ سيأخذ سنون إلى إصلاح.

وبعد ذلك هناك إيران. أمريكا قد ظهر منتقمة للسابقة ثلاثة عقود بما أنّ [ميدّل ست] مسلمة [أونريفلد] قوة, يرقّم ه طموح وإمكانيات مع الإطلاق أسبوع متأخّرة من قمر صناعيّ داخل فراغ. يظهر طموحه نوويّة تامّة, بما أنّ يتمّ رعايته من حماس في غزّة و [هزبولّه] في لبنان, يجعل النزاع [إيسرلي-بلستينين] بدات مثل عسيرة بما أنّ في أيّ وقت.

"خلق الانهيار العراق - الجيش, الحكومة - ثغر ضخمة في أمن في المنطقة," قال مصطفى [ألني], [سكريتي نلست] في الخليج بحث مركز في دبي, يعكس بشكل واسع يمسك هم بين [سونّي-دومينتد] حكومات. "وظهر إيران, بتقصير, كالقوة في المنطقة." قبل قوات أمريكيّة يخلعه, كان صدّام حسين [, ثوو] يعزل ويعطّل عسكريّا, قد كان يواسي مصد إلى إيران, [إين ث فيو وف] أكثر من العالم عربيّة.

ما [رسنت فنت] مثل الإنتخابات قد أتمّوا يزيل العراق من الأعلى من القائمة ميلان إلى جانب من أزمات [مر.]. [أبما] إدارة جديدة يضطرّ عالجت, وأنّ بانفراد قدرة حساب ل شيء.

جيّدا قبل [لست ر] إنتخاب في الولايات المتّحدة الأمريكيّة, رئيس بوش كان مساعدات بشكل متكرّر يقول هدفهم أن يتأكّد أنّ العراق لم [ب] المشكلة أولى على الجديدة رئيس مكتب.

الآن, [تثرن ووت] هو, العراق يمكن يتلقّى كنت يدفع زغبة بعيد على القائمة ميلان إلى جانب من هم تخيّلوا. عندما [مر.]. [أبما] منح ه أولى يمدّد مقابلة بما أنّ رئيس - إلى [أل] [أربيا], التابعة أخبار قناة يؤسّس في الإمارات العربيّة المتّحدة - هو بشقّ النّفس ذكر العراق في كلّ. [إين فكت], أغفل هو بوضوح العراق بما أنّ هو قدّم "يد الصداقة" في ماذا هو رهن كان دفع يربط بالكل لسلام إقليميّة.

"يفكّر أنا أنّ هو مستحيلة ل نا أن يفكّر فقط بخصوص النزاع [بلستينين-يسرلي] ولا فكّرت بخصوص ماذا يكون يحدث مع سوريا أو إيران أو لبنان أو أفغانستان وباكستان," هو قال.

كرئيس جديدة, [مر.]. [أبما] يتلقّى فرصة جديدة إلى [رفوكس] أمريكية إستراتيجية. العراق كان مساهمة إلى أنّ, إن هو يتلقّى أيّ, أن يصبح ثابتة بكفاية أنّ [أفرسترتش] جيش أمريكيّة يستطيع حرّرت فوق قوات أن يقاوم [تليبن] إنبعاث في أفغانستان. هناك, [أبما] قد رهن إدارة [أوب تو] 30,000 قوات إضافيّة, [إفن س] الرئيس [إنفوس] يضعفون جهود ديبلوماسيّة في المنطقة.

"مع ال [بوش دمينيسترأيشن] يذهب, [أبما] يرسل إدارة إشارات هو يكون مستعدّة أن يبدأ حوار" بين المنطقة زعيمات, [مس.] [أتّوي] يقال. "ومع العراق على ما يبدو أكثر ثابتة, هو يمكن أنّ هناك استطاع كنت بعض تقدم استراتيجيّة. "

السؤال ساكنة [أوننسوربل] ماذا لطيفة من العراق القوات متأخّرة أمريكيّة سيتركون وراء.

[مر.]. [مليكي] بنفسي الزعيمة من شيعة حزب متعصّبة, غير أنّ يقلّد محاصرته على شيعة ميليشيات [لست ر] - يتبع بالإنتخابات ريفيّة - يتلقّى نوعا ما خوف, على حدّ سواء هنا وفي الولايات المتّحدة الأمريكيّة, أنّ إيران أمر العراق سياسة داخليّة ودبلوماسيّة خارجيّة. [إين فكت], [إمرجنغ] إحساس من قومية عراقيّة - أيّ يكون حادّة بين [سونّيس], الذي بعمق يرتاب تأثير إيرانيّة - استطاع أحيات العراق دور تاريخيّة في المنطقة كمتراس ضدّ شيعة وتوسع فارسيّة.

[مر.]. لاحظت [مليكي], الذي عاش في حالة نفي في إيران, [نو لونجر] بما أنّ زعيمة ضعيفة بصفاء [بهولدن] إلى إيران. ويظهر إيران, على الأقلّ ل الآن, أن يتلقّى درّجت إلى الخلف محاولاته علنيّة أن يضعف الحكومة حديث التّولّد عراقيّة ب يزوّد مجموعة متمرّدة.

"هناك ال ينمو [سلف-سوفّيسنسي] وسيادة العراق, الذي زعيمات, بما في ذلك [شيا] عراقيّة, قد أبدوا لا ينوي هم للجديدة, [بوست-سدّم] العراق أن يصبح [ستربي] من جاره إلى الشرق," [مر.]. [أبما] يحتفظ ب دفاع سكرتيرة, روبرت [م.]. بوابات, يقال إجتماع شهر متأخّرة.

لا يعني أنّ أنّ العراق سيصبح [ستربي] من الولايات المتّحدة الأمريكيّة أحد. بما أنّ عراقيات يصبحون أكثر جازمة و [سلف-كنفيدنت], يبدو هو بعيدا أكثر مرجّحة أنّ هو سينجرف إلى ما بعد بصفاء [أمريكن-دومينتد] سياسة خارجيّة.

في [لست ر] مفاوضات على [سكريتي غريمنت] جديدة, مثلا, استخرج العراق امتيازات على سياسيّة, اقتصاديّة وتحكم عسكريّة أنّ رئيس بوش تلقّى مرّة تعارض. يبقى [أنتي-مريكنيسم] أيضا قوة قوّيّة بين الأحزاب سياسيّة أنّ أتمّ جيّدا في الإنتخابات.

والعراق أمكن استعملت زيته أن يسحببنفسي [كلوسر تو] أخرى قوى يلتمس منفذة, من روسيا إلى الصين إلى إيران. عندما يبدأ العراق يقع صفقات لجديدة زيت مجالات [لتر ثيس ر], شركات أمريكيّة يمكن لا يسيطر ال [بيدّينغ], كناقدات من الحرب, وبعض مدافعات من هو, ما إن فكرة هم أرادوا.

"يفكّر أنا الأمريكيات يذهبون أيضا بعيدا أن يفكّر أنّ العراق سيظهر كحليف كبريات في المنطقة," [مر.]. [ألني] من الخليج بحث مركز يقال.

ل ال [فورسبل فوتثر], سيشغل العراق كنت مع يعزّز تحكم سياسيّة ويرمّم اقتصاده, يتناثر بعد ستّة سنون الحرب وعقود القمع من قبل أنّ. هو يبقى هشّة, مع [إينسورجنسي] بعد يتأجّج في عدّة محافظات ومنافسات داخليّة (يتضمّن ال [كورد] في الشمال, خصوصا) يهدّد أن يفكّ التقدم سابقا يجعل. الإنتخابات ريفيّة فقط عرض تمهيديّ من إنتخابات وطنيّة [لتر ثيس ر], عندما سيكون الأوتاد [هيغر].

الحرب [إيس] لا بعد على, غير أنّ ليس الجزء أمريكيّة من هو ماذا هو مرّة كان. يعطي الخيارات, العراق هذه الأيّام أمكن كنت النتيجة جيّدة استراتيجيّة الولايات المتّحدة الأمريكيّة يستطيع أملت ل.
ظهر كثير مواد في أسبوع في مراجعات" صيغة من هذا مادة في طبعة في فبراير - شباط 8, 2009, على صفحة [وك1] من نيويورك طبعة.
طقطقت هنا أن يستمتع الملاءمة ال [هوم دليفري] من الأوقات ل أقلّ من $1 [ا] يوم.
بعد تغطية

* [كلينتون] محاولات أن يعيد دولة [دبت.]. في إنتقال (فبراير - شباط 5, 2009)
* بما أنّ العراق يحاول أن يطيح [بلكوتر], الولايات المتّحدة الأمريكيّة [لين وب] أخرى أمن خيارات (يناير - كانون الثّاني 30, 2009)
* على العراق, يبحث [أبما] أساس مشترك مع جيش على خطة لإنسحاب (يناير - كانون الثّاني 29, 2009)
* الولايات المتّحدة الأمريكيّة مبعوثة يتعارض سريعة فرقة جيش مخرجة في العراق (يناير - كانون الثّاني 23, 2009)